Europejska karta broni, czyli jak podróżować z bronią palną po UE?

Europejska karta broni, czyli jak podróżować z bronią palną po UE?

Wybierasz się na zawody strzeleckie za granicę? A może planujesz polowanie lub szkolenie strzeleckie w kraju należącym do UE? Zanim zabierzesz broń za granicę, musisz zadbać o kilka formalności - a jedną z nich jest wyrobienie Europejskiej karty broni palnej . Jej posiadanie nie jest wprawdzie wymogiem - bez niej podróże zagraniczne z bronią wciąż są możliwe. Jest to jednak dokument, który bardzo ułatwi Ci legalne przemieszczanie się z bronią po krajach UE, co postaramy się udowodnić w dzisiejszym artykule. Co więcej, to nie jedyne okoliczności, w jakich EKB może okazać się potrzebna.

W tym przewodniku znajdziesz wszystkie kluczowe informacje na jej temat, czyli: jak wygląda Europejska karta broni, do czego uprawnia, jakie dane zawiera, kto i gdzie może ją uzyskać oraz z jakimi kosztami należy się liczyć. W drugiej części artykułu znajdziesz też poradnik, w którym podpowiadamy, jak przygotować broń i amunicję do transportu , w czym najlepiej przewozić swój sprzęt strzelecki, by cała procedura przebiegła w pełni legalnie, sprawnie i bez stresu, a także na co zwrócić uwagę przygotowując się do przewozu broni przez granicę . Zapraszamy do lektury!

Planując wyjazd z bronią palną za granicę , szczególnie do krajów Unii Europejskiej, warto wcześniej zapoznać się z obowiązującymi przepisami i formalnościami, które umożliwiają legalny transport broni. Podróżowanie z bronią jest oczywiście jak najbardziej możliwe, a kluczową rolę odgrywa tu Europejska karta broni palnej - dokument, który może znacząco uprościć podróżowanie z bronią myśliwską, sportową czy kolekcjonerską, eliminując konieczność każdorazowego uzyskiwania zgód na jej przewóz . Choć procedura uzyskania EKB nie jest skomplikowana, to wymaga spełnienia określonych warunków i dopełnienia konkretnych formalności.

W kolejnych częściach artykułu omówimy szczegółowo, czym jest Europejska Karta Broni , na jakich podstawach prawnych funkcjonuje, jak wygląda proces jej uzyskiwania oraz w jakich sytuacjach warto - lub trzeba - z niej skorzystać. Wiedza ta może okazać się niezbędna nie tylko dla sportowców i myśliwych , ale również dla kolekcjonerów broni , osób planujących udział w zawodach czy wydarzeniach rekonstrukcyjnych poza granicami kraju, a nawet posiadaczy dostępnej bez zezwolenia broni czarnoprochowej .

Europejska karta broni palnej (EKB) to oficjalny dokument wydawany przez właściwy organ Policji osobom posiadającym pozwolenie na broń oraz zarejestrowaną broń palną, który umożliwia legalne przemieszczanie się z bronią przez granice państw członkowskich Unii Europejskiej (choć nie jest to jego jedyne zastosowanie, co wyjaśnimy w dalszej części poradnika). Dokument ten zatem nie zastępuje krajowego pozwolenia , ale stanowi jego uzupełnienie na potrzeby podróży międzynarodowych na terenie UE. W przypadku podróży do krajów, które nie należą do Unii Europejskiej, obowiązuje art. 37 Ustawy o broni i amunicji , który zezwala na przewóz broni przez granicę tych krajów pod warunkiem uzyskania zaświadczenia konsularnego , wydanego przez właściwego dla danego kraju konsula RP.

Na co w praktyce pozwala europejska karta broni? Przede wszystkim uprawnia ona do przewozu broni palnej oraz amunicji przez granice UE w celach zgodnych z posiadanym pozwoleniem , czyli na przykład: przewóz broni na zawody sportowe zgodnie z pozwoleniem wydanym do celów sportowych lub wyjazd na polowanie zgodnie z pozwoleniem wydanym do celów łowieckich. Warto o tym pamiętać, bowiem cel podróży jest tu szczególnie istotną kwestią i musi być ściśle związany z rodzajem posiadanego pozwolenia na broń.

Europejska karta broni wyglądem przypomina dokument pozwolenia na broń czyli popularną "czerwoną książeczkę". Podobnie jak ona, jest dokumentem papierowym - w wersji rozłożonej jest arkuszem o wymiarach 420 × 148 mm , który po złożeniu w trzech miejscach w tzw. harmonijkę przyjmuje postać książeczki formatu A6 (105 × 148 mm). Bez problemu mieści się więc w portfelu lub standardowym futerale na dokumenty, a nawet w kieszeni "banknotówce".

Choć na pierwszy rzut oka EKB wygląda niepozornie , warto wiedzieć, że szczegóły związane ze sposobem jej drukowania oraz zabezpieczeniami, które mają zapobiegać fałszerstwom, bardzo dokładnie precyzuje Rozporządzenie MSWiA z 17 czerwca 2021 r. Do druku EKB wykorzystuje się wodoodporny papier UV-reaktywny , czuły na odczynniki chemiczne i dodatkowo wzbogacony o włókna UV widoczne dopiero w świetle ultrafioletowym. Charakterystyczny wygląd nadaje jej dwukolorowe tło o skomplikowanym wzorze wykonanym w tzw. technice irysowej oraz szereg mikrodruków , czyli bardzo drobnych tekstów widocznych dopiero pod lupą.

Ponadto dokument EKB posiada dwutonowy znak wodny , a oznaczenia indywidualne (jak np. nr karty) nanoszone są z wykorzystaniem farby UV . Co ciekawe, również dane posiadacza wraz ze zdjęciem są na trwałe zintegrowane z dokumentem i wykonane drukiem atramentowym, co uniemożliwia ich podmianę bez uszkodzenia podłoża i pozostawienia śladu ingerencji. Wszystko to sprawia, że wygląd Europejskiej karty broni jest bardzo charakterystyczny w każdym detalu, a jej podrobienie jest niemalże niemożliwe .

Istnienie i funkcjonowanie Europejskiej karty broni palnej jest uregulowane prawnie, a pierwszą i najważniejszą podstawą prawną jest tu oczywiście Ustawa o broni i amunicji . To właśnie ona (w art. 7a) definiuje EKB jako imienny dokument, który potwierdza prawo do posiadania broni palnej oraz umożliwia jej legalne posiadanie i użytkowanie również na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej . W art. 10a ustawa dokładnie określa zasady wydawania i funkcjonowania Europejskiej karty broni oraz zawarte w niej informacje.

Zgodnie z tym zapisem, podmiotem upoważnionym do wydania EKB jest wyłącznie właściwy organ Policji , a dokument wydawany jest na okres do 5 lat, z możliwością przedłużenia na kolejne 5 lat po upływie terminu jego ważności. Art. 38 potwierdza z kolei, że EKB upoważnia posiadacza do legalnego przewozu broni i amunicji za granicę na terytorium UE , bez konieczności każdorazowego uzyskiwania zgody właściwego organu Policji.

Co istotne, art. 10a Ustawy o broni i amunicji wyraźnie określa związek między EKB a pozwoleniem na broń , które jest warunkiem koniecznym do uzyskania oraz utrzymania ważności Europejskiej karty broni . Oznacza to, że w przypadku utraty pozwolenia lub cofnięcia prawa do posiadania konkretnego rodzaju broni, EKB automatycznie traci ważność i przestaje obowiązywać, a jej posiadacz jest zobowiązany do natychmiastowego zwrotu dokumentu. Zatem EKB z jednej strony potwierdza istniejące już uprawnienia przyznane przez właściwe organy władzy RP (pozwolenie na broń), z drugiej zaś - nadaje nowe uprawnienia, czyli możliwość przewozu posiadanej broni i amunicji przez granicę państw UE.

Jak już wspomnieliśmy w pierwszej części naszego poradnika, podstawą do ubiegania się o wydanie Europejskiej karty broni jest posiadanie ważnego pozwolenia broń oraz legalnie nabytej broni palnej. Warto jednak wiedzieć, że od tej reguły jest wyjątek, a sama EKB przydaje się nie tylko podczas przewozu broni i amunicji na terenie UE . Wspomnianym wyjątkiem jest tu dostępna bez pozwolenia broń czarnoprochowa (czyli - w rozumieniu ustawy - broń palna rozdzielnego ładowania, wytworzona przed rokiem 1885 lub jej replika), która choć sama w sobie nie wymaga rejestracji i posiadania jakichkolwiek uprawnień, to w pewnym zakresie również podlega tej samej procedurze. W praktyce bowiem do zakupu czarnego prochu - również na terenie Polski - niezbędne jest posiadanie właśnie Europejskiej karty broni , która dla koncesjonowanego sprzedawcy stanowi podstawę prawną do sprzedaży prochu (nie wprost, ale reguluje to art. 14 UOBiA). Z uwagi na to, że w dokumencie musi zostać wpisana broń posiadana przez okaziciela, wydanie EKB na broń czarnoprochową jest traktowane jako tożsame z jej rejestracją . Oczywiście EKB jest wówczas również przepustką do przewozu broni czarnoprochowej na terenie UE.

Podstawy prawne regulujące kwestie związane z Europejską kartą broni nie opierają się wyłącznie na zapisach zawartych w Ustawie o broni i amunicji , co wydaje się dość oczywiste, biorąc pod uwagę fakt, że jest to dokument międzynarodowy, respektowany we wszystkich krajach członkowskich UE . Zapisy z UOBiA uzupełniają jeszcze dwa akty prawne:

Dyrektywa UE 2021/555 (L 115, 6.4.2021) - która nakłada na wszystkie państwa należące do Unii Europejskiej obowiązek wprowadzenia dokumentu Europejskiej karty broni palnej oraz jego standaryzacji w zakresie formatu, uwzględnionych informacji oraz stosowanych zabezpieczeń ; dyrektywa ta wymusiła aktualizację krajowych wzorów dotychczas stosowanych przez państwa należące do Wspólnoty; dodatkowo Dyrektywa wprowadza również klasyfikację kategorii broni , niezbędną do prawidłowego wypełnienia EKB

Europejska karta broni palnej to imienny dokument wraz ze zdjęciem osoby uprawnionej, stąd też na pierwszej stronie rewersu zawiera informacje dotyczące danych osobowych posiadacza , potwierdzone jego podpisem. Są to wyłącznie dane podstawowe, czyli:

Poniżej danych osobowych znajdują się informacje na temat samego dokumentu :

Na kolejnej stronie rewersu EKB znajdziemy szczegółowe informacje dotyczące posiadanej broni palnej , w tym:

Wszystkie te dane powinny pochodzić z oficjalnych źródeł, a podczas ich weryfikacji urzędnicy WPA powinni korzystać przede wszystkim z: legitymacji posiadacza broni i pozwolenia na broń (które zawierają informacje o nazwie, modelu, kalibrze i numerze seryjnym broni), faktury lub świadectwa broni (potwierdzających dane producenta) oraz procedury oględzin broni , która pozwala potwierdzić nr seryjny bądź kaliber, w razie wątpliwości co do zgodności tych danych.

Na tej samej stronie, poniżej sekcji identyfikacji broni, rozpoczyna się sekcja zawierająca informacje dotyczące posiadanego pozwolenia na broń , takie jak:

Na następnej stronie rewersu znajdziemy ciąg dalszy informacji nt pozwolenia na broń , w tym:

Podsumowując, w Europejskiej karcie broni znajdują się przede wszystkim informacje na temat: danych osobowych posiadacza; numeru i daty ważności dokumentu; rodzaju, modelu i kategorii broni (wg klasyfikacji z Dyrektywy UE) wraz z najważniejszymi parametrami i identyfikatorami; a także pozwolenia na broń wraz z jego celem i datą ważności. Na s. 5 znajduje się miejsce na zezwolenie odwiedzanego państwa członkowskiego, podbijane przez służby graniczne kraju docelowego podczas przekraczania granicy. Na s. 6 znajdziemy ogólne informacje o zasadach przemieszczania się z bronią w obrębie państw członkowskich UE wraz z gotową do wypełnienia sekcją broni zakazanej lub wymagającej uzyskania zezwolenia w danym kraju UE w kontekście podróży zagranicznych . Ostatnie 2 strony zajmuje słowniczek z tłumaczeniami pojęć najważniejszych dla prawidłowej interpretacji zapisów w EKB.

Na podstawie zawartych w EKB informacji oraz podstaw prawnych, które regulują jej istnienie i funkcjonowanie, łatwo domyślić się, jakie dokumenty będą potrzebne do jej wyrobienia . Oczywiście podstawą jest dokument pozwolenia na broń , które potwierdza uzyskanie odpowiednich zezwoleń do posiadania i użytkowania danego rodzaju broni palnej - ta zasada nie dotyczy oczywiście broni czarnoprochowej , na którą nie trzeba mieć żadnego pozwolenia. I choć pozwolenie na broń nie znajduje się na oficjalnej liście załączników do wniosku o wydanie EKB , to już formularz wymaga podania tych danych, a ich prawdziwość jest wnikliwie weryfikowana. W niektórych przypadkach zdarza się też, że wymagane jest dołączenie kopii legitymacji posiadacza broni , które samo w sobie potwierdza posiadanie pozwolenia, a jednocześnie zawiera wszystkie dane identyfikacyjne zarejestrowanej broni palnej.

Pozostałe dokumenty, które mogą, ale nie muszą być wymagane do złożenia wniosku o wydanie Europejskiej karty broni palnej - w przypadku broni czarnoprochowej bezwzględnie obowiązkowe - to dokumenty poświadczające, że broń, którą chcemy wpisać do EKB została przez nas nabyta legalnie . Są to m.in. faktura VAT, paragon fiskalny lub pisemna umowa kupna-sprzedaży (gdy broń nabyliśmy od osoby prywatnej). W przypadku broni historycznej i czarnoprochowej wymagany jest zarówno dowód legalnego zakupu broni, jak i dokument potwierdzający jej historyczny charakter oraz cechy identyfikacyjne .

Poza oficjalnymi dokumentami należy dołączyć oczywiście wypełnione podanie/formularz o wydanie Europejskiej karty broni palnej , dwa zdjęcia 3,5 × 4 cm oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej . Opłata skarbowa za wydanie EKB wynosi 105 zł - nie jest to więc duży koszt, biorąc pod uwagę korzyści, jakie w praktyce daje posiadanie takiego dokumentu. Dla ułatwienia, poniżej wyjaśniamy krok po kroku cały proces wyrobienia EKB.

Jak już wspomnieliśmy, o wydanie Europejskiej karty broni wnioskuje się do właściwej dla stałego miejsca pobytu Komendy Wojewódzkiej Policji (KWP) , a zgłosić się należy do Wydziału Postępowań Administracyjnych (WPA) . Można to zrobić osobiście - wówczas procedura trwa znacznie krócej, a najczęściej EKB można uzyskać od razu na miejscu - lub drogą pocztową , wysyłając wszystkie niezbędne dokumenty przesyłką poleconą . W drugim wariancie czas oczekiwania na wydanie EKB wynosi zwykle ok. 2 tygodni .

Przed przystąpieniem do kompletowania dokumentów, warto wcześniej zapoznać się z informacjami na stronie właściwej KWP lub skontaktować się bezpośrednio z jej WPA w celu doprecyzowania wymaganych załączników . Zdarza się bowiem, że niektóre Komendy wymagają dołączenia kopii legitymacji posiadacza broni, dowodu legalnego nabycia broni lub podpisu na odwrocie zdjęć, a inne nie. Możesz też skompletować pełen zestaw dokumentów, które mogą być wymagane, by mieć pewność, że żadnego z nich nie zabraknie w przygotowanym przez Ciebie komplecie.

Posiadamy już EKB - czy to oznacza, że możemy już szykować się do podróży? Właściwie tak! Brak Europejskiej kary broni wymagałby od nas dodatkowych formalności - przed wyjazdem musielibyśmy jeszcze uzyskać zgodę kraju docelowego oraz ewentualnie tranzytowego , o którą należy wystąpić do właściwych organów tego kraju - zazwyczaj online lub przez ambasadę danego państwa. Posiadanie EKB ściąga z nas ten obowiązek. Należy jednak pamiętać, że podróż z bronią musi odbywać się zgodnie z przepisami kraju docelowego i państw tranzytowych , a także w celach wynikających z rodzaju posiadanego pozwolenia na broń.

Europejska karta broni jest uznawana we wszystkich krajach UE, jednak niektóre państwa (np. Niemcy) wymagają wcześniejszego zgłoszenia przewozu broni do właściwych organów , a czasem też obowiązują w nich bardziej rygorystyczne procedury przemieszczania się z bronią , niż te obowiązujące np. w Polsce. Zdarzają się również przypadki, w których wjazd z bronią na teren państwa UE - pomimo posiadanej EKB - wymaga dodatkowych dokumentów , jak np. zaproszenie/dowód udziału w zawodach strzeleckich, treningu strzeleckim czy zaświadczenie o prowadzeniu szkolenia. Dlatego też przed każdą podróżą należy zapoznać się z przepisami obowiązującymi w krajach, po których będziemy przemieszczać się z bronią . Warto również upewnić się, czy nie będą od nas wymagane tłumaczenia niektórych dokumentów .

Pamiętajmy też, że na czas podróży broń musi być odpowiednio zabezpieczona , a zarówno broń, jak i amunicja muszą być spakowane w odpowiednie pojemniki . Wymagania co do zasad podróżowania z bronią palną mogą się też nieco różnić w zależności od wybranego środka lokomocji . Wszystkie te kwestie omówimy w kolejnych częściach naszego poradnika.

Wymogi dotyczące podróżowania z bronią precyzuje art. 35 Ustawy o broni i amunicji oraz wewnętrzne regulacje państw członkowskich UE - stąd przed podróżą warto sprawdzić, czy pokrywają się one z prawem krajowym. Co do ogólnej zasady, broń palna oraz amunicja powinny być zawsze przewożone oddzielnie (w osobnych pojemnikach), a zarówno broń, jak i magazynki powinny być całkowicie rozładowane (w przypadku broni - pusta komora nabojowa, a najlepiej również umieszczona w niej flaga bezpieczeństwa ) i odpowiednio zabezpieczone . Sposób przewozu broni musi uniemożliwiać osobom postronnym i nieuprawnionym dostęp do broni i amunicji, a także eliminować jakiekolwiek zagrożenie życia, zdrowia lub mienia . Zasady te dotyczą zarówno podróży krajowych, jak i zagranicznych.

Jeżeli zdecydujemy się na podróż z bronią własnym samochodem , odpowiednio przygotowaną, spakowaną i zabezpieczoną broń oraz amunicję najlepiej przewozić w bagażniku . W pełni uniemożliwia to dostęp do sprzętu, również podróżującym z Tobą pasażerom. W przypadku takiej podróży nie ma konieczności zgłaszania przewozu służbom celnym - ten obowiązek ściąga z nas właśnie Europejska karta broni palnej . Wówczas na granicy jesteśmy zobowiązani jedynie do okazania EKB oraz pozwolenia na broń wraz z dokumentem tożsamości. Jeśli jednak postanowiliśmy jej nie wyrabiać, przed podróżą należy wcześniej uzyskać niezbędne zezwolenia oraz zgłosić przewóz broni i amunicji odpowiednim służbom celnym. Jeżeli wybraliśmy podróż drogą lądową innym środkiem lokomocji (pociąg, autokar, przewoźnicy prywatni), najbezpieczniej będzie wcześniej zapoznać się z wymogami dotyczącymi przewozu broni i amunicji - choć rzadko, to zdarza się, że niektórzy przewoźnicy nakładają dodatkowe obowiązki na pasażerów podróżujących z bronią .

O ile transport broni i amunicji drogą lądową jest prostszy pod względem proceduralnym , nadal pamiętać należy o obowiązujących przepisach prawnych. Pomimo otwartych granic i ułatwień w przemieszczaniu się pomiędzy krajami, wynikających z idei strefy Schengen, nadal możemy zostać zatrzymani do kontroli przez lokalną straż graniczną lub odpowiednie służby. Pamiętajmy więc, aby transportować broń zgodnie z lokalnymi przepisami oraz mieć przygotowane (najlepiej w jednym miejscu) wszystkie dokumenty podlegające kontroli (EKB, pozwolenie na broń lub inne, wymagane w danym kraju).

Broń możemy też przewozić samolotem , tutaj jednak procedury dotyczące transportu broni są nieco bardziej skomplikowane i wymagają dopełnienia dodatkowych formalności , których nie wyklucza posiadanie EKB. Przede wszystkim linie lotnicze oraz lotnisko muszą być wcześniej poinformowane o planowanym przewozie broni i amunicji - w zależności od przewoźnika, taką podróż należy zgłosić zazwyczaj min. 48-72 godziny przed wylotem. W dniu odprawy zgłaszamy przewóz broni funkcjonariuszowi Straży Granicznej oraz obsłudze lotniska, okazując ważne dokumenty: Europejską kartę broni palnej , dowód tożsamości , pozwolenie na broń . Broń rejestrowana jest jako bagaż specjalny i trafia do luku bagażowego .

Na lotnisku broń przedstawia się przy odprawie , po czym jest ona przekazywana do osobnego skanowania i kontroli, która obejmuje również sprawdzenie, czy broń jest rozładowana, a amunicja do broni zapakowana oddzielnie. Po odbytej podróży broń nie trafia na taśmę bagażową - odbiera się ją w punkcie obsługi bagażu specjalnego lub nadgabarytowego , a przy jej odbiorze konieczne jest okazanie dokumentów, podpisanie potwierdzenia odbioru, a czasem przejście przez dodatkową kontrolę. Przepisy mogą nieco różnić się w zależności od linii lotniczych i państw docelowych, dlatego przed każdą podróżą należy dokładnie zapoznać się z regulaminem przewoźnika oraz przepisami państwa przylotu i tranzytu .

O ile na terenie RP do przewozu broni własnym środkiem lokomocji teoretycznie może posłużyć pokrowiec na broń lub torba na broń (w tym również torba na strzelnicę ), podróż z bronią za granicę wymaga dokładniejszych zabezpieczeń . Dlaczego w przypadku podróży krajowych założenie to bywa tylko teoretyczne? W wyniku wielu nieprzewidzianych sytuacji, jak np. kradzież samochodu, broń i amunicja spakowane w sposób pozbawiony dodatkowych zabezpieczeń (takich jak kłódka lub zamek z szyfrem) mogą wejść w posiadanie osób nieuprawnionych i stwarzać potencjalne zagrożenie.

Transport broni i amunicji jest kluczową kwestią związaną z respektowaniem prawa i bezpieczeństwem, zarówno w Polsce, jak i poza granicami kraju. Na potrzeby podróżowania z bronią - w przypadku podróży zagranicznych jest to wymóg bezwzględny - najlepszym wyborem będzie walizka na broń . W szczególnych przypadkach, wynikających z wymogów przewoźnika (najbardziej rygorystyczne bywają przepisy w transporcie lotniczym) lub wewnętrznych regulacji danego kraju, konieczne może okazać się kupno certyfikowanej walizki, spełniającej normy takie jak MIL‑STD czy ATA‑300.

Zarówno w przypadku podróży samochodem, jak i samolotem, broń musi być przewożona w sztywnym, zamykanym i odpowiednio zabezpieczonym futerale lub walizce . W zależności od przewoźnika, walizka może być zabezpieczona kłódką lub - w bardziej rygorystycznych wymogach - specjalnym zamkiem na szyfr .

Jeśli chodzi o wariant pierwszy, możemy polecić produkty takie jak np. walizka Magpul DAKA Hard Case , która wyposażona jest w dwa solidne zatrzaski , które można zabezpieczyć kłódkami do 5/16" (11 mm) średnicy. Walorów praktycznych dodają jej wytrzymałe kółka, które pozwalają ją ciągnąć po ziemi jak typową walizkę podróżną.

Jeśli zaś chodzi o wariant drugi, świetnym wyborem będzie np. walizka na broń długą Megaline , wyposażona w zamek otwierany na szyfr , który stanowi jedno z najbardziej solidnych zabezpieczeń przed nieupoważnionym dostępem do broni. Walizka posiada wzmocnione zawiasy i zamykana jest na 4 klamry , co stanowi dodatkową ochronę.

Do bezpiecznego i zgodnego z wymogami przewozu broni, chętnie wybierane są również walizki i futerały marki Plano, takie jak np. walizka Plano Tactical Case 36" . Model posiada 4 zatrzaski oraz otwory na kłódki , a także grubsze ścianki zapewniające lepszą ochronę zawartości.

Podczas podróży z bronią za granicę należy również odpowiednio zabezpieczyć amunicję . Najlepiej wykorzystać do tego fabryczne opakowania amunicji oraz odpowiedni pojemnik na amunicję . Chodzi przede wszystkim o to, by naboje nie przemieszczały się luźno podczas transportu, a spłonki były odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem - zapobiega to przypadkowemu niekontrolowanemu zapłonowi (w przypadku transportu lotniczego dokładnie precyzują to przepisy IATA). Nie ma oficjalnego wymogu, by pojemnik na amunicję był zamykany na kłódkę lub zamek szyfrowy - musi ona natomiast być tak zabezpieczona, by nie miały do niej dostępu osoby nieupoważnione (np. zamykana klapa). W transporcie lotniczym IATA wymagane jest jednak, aby amunicja była przewożona w oryginalnym, dobrze zamkniętym opakowaniu i zadeklarowana jako ładunek niebezpieczny - wymogi niektórych przewoźników nakładają na kontrolerów obowiązek założenia plomby na taki pojemnik, powinien on więc to umożliwiać.

Pamiętaj , że zgodnie z Ustawą o broni i amunicji (art. 35 ust. 1.), podczas wyjazdu za granicę możesz zabrać ze sobą tylko taką ilość amunicji, jaka jest adekwatna do celu Twojej podróży , zgodnego z rodzajem posiadanego pozwolenia na broń.

Do przewozu amunicji podczas podróży po krajach UE świetnie nadają się pudełka ze specjalnymi przegródkami na naboje , takie jak np. pudełko na amunicję pistoletową Dillion Precision .38/.357 Mag lub pudełko na amunicję do karabinka Plano kaliber .22 . Oba pojemniki wyposażone są w pokrywy z zatrzaskiem , a ich konstrukcja skutecznie zapobiega obijaniu się naboi o siebie podczas transportu.

Jeśli zaś chodzi o solidność zabezpieczeń , do transportu amunicji podczas podróży po UE szczególnie polecamy skrzynki amunicyjne , takie jak np. mała skrzynka amunicyjna MFH US lub stalowa skrzynka amunicyjna Mil-Tec US Army M19A1 . Pierwsza wyposażona jest głęboką klapę zamykaną na aż 4 solidne zatrzaski oraz specjalną uszczelkę pod pokrywą. Stalowa skrzynka od Mil-Tec posiada klapę z jednym centralnym zamknięciem, jest ono jednak zabezpieczone specjalnym zatrzaskiem sprężynowym .

Warto pamiętać, że wymóg oddzielnego pakowania broni i amunicji, nie oznacza, że muszą one być przewożone oddzielnie . Regulacje mówią jedynie o tym, że broń musi być podczas przewozu oddzielona od amunicji. W praktyce dopuszczana jest konfiguracja, w której zarówno broń, jak i amunicja transportowane są wewnątrz jednej walizki zamkniętej na kłódkę lub zamek szyfrowy - warunkiem koniecznym jest jednak, by amunicja była umieszczona w osobnym pojemniku z solidnym zamknięciem. W ten sposób spełniamy oba wymogi - oddzielnego opakowania broni i amunicji oraz uniemożliwienia dostępu osobom nieupoważnionym do całości wyposażenia. Taki transport broni i amunicji jest dopuszczany również w transporcie lotniczym - jest zgodny z regulacjami TSA oraz IATA . Uniemożliwiać go mogą jedynie wewnętrzne regulacje konkretnych linii lotniczych, choć są to sporadyczne przypadki. Na wszelki wypadek jednak przed spakowaniem broni i amunicji na podróż za granicę, warto sprawdzić, jakie regulacje w tym zakresie obowiązują u wybranego przewoźnika.

Mamy nadzieję, że nasz przewodnik po zagadnieniach związanych z Europejską kartą broni i poradnik dotyczący zasad podróżowania z bronią rozwiał wszystkie Wasze wątpliwości! Na koniec warto wspomnieć o kimś, kto temat podróży z bronią zna od podszewki - Klaudii Lazar , znanej w sieci jako @lazarskyy . Klaudia to doświadczona zawodniczka, startująca w strzelectwie taktycznym i dynamicznym, która regularnie bierze udział w zawodach odbywających się poza granicami Polski. W swoim ostatnim wpisie z wyprawy na zawody strzeleckie, gdzie przewoziła karabin AR-15 oraz pistolet Glock, podzieliła się szeregiem cennych wskazówek dla strzelców planujących zagraniczne starty w Europie. Klaudia podróżowała samochodem, a do transportu wykorzystała sprezentowaną przez nas, sprawdzoną i solidną walizkę Magpul DAKA Hard Case . Za Jej zgodą zdjęcie z tej wyprawy (wykonane w Słowenii) zapowiada i upiększa nasz poradnik podróżowania z bronią po UE. Doskonale obrazuje ono, że praktyczne i zgodne z przepisami przewożenie broni za granicę jest jak najbardziej możliwe i wcale nie tak skomplikowane, jak mogłoby się wydawać. Zajrzyjcie też do Jej wpisu tutaj , by poznać więcej praktycznych porad z pierwszej ręki ! Szerokiej drogi!

* Zamieszczone w artykule grafiki prezentujące wygląd Europejskiej karty broni palnej pochodzą z Załącznika do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 czerwca 2021 r., podajemy za: www.inforlex.pl .

Sprawdź nasze kategorie:

Zapoznaj się też z pozostałymi artykułami:

Recommended articles