Każda przyszła mama liczy na to, że ich uniknie. Niestety wszystkiemu winne są hormony, a ich wydzielanie nasila się właśnie od momentu zapłodnienia. Hormony pełnią bardzo ważne funkcje, odpowiadają m.in. za przygotowanie organizmu kobiety do rozwoju płodu i porodu. Na szczęście są sposoby, dzięki którym możesz radzić sobie z nimi sama, ale musisz również wiedzieć kiedy zgłosić się do lekarza. O tym opowiada nasza dietetyk Pani mgr Natalia Parulska.
Pojawiają się zazwyczaj około 4. tygodnia ciąży, najczęściej rano, kiedy kobieta jest jeszcze na czczo (mogą wystąpić też w ciągu dnia, np. pod wpływem zapachu perfum, spalin, dymu tytoniowego itd. lub stresu). Chociaż zazwyczaj nie stanowią zagrożenia (ich występowanie związane jest ze zwiększonym stężeniem gonadotropiny kosmówkowej i hormonów płciowych we krwi, które mogą działać drażniąco na błonę śluzową żołądka), warto spróbować łagodzić ich przebieg. W przypadku bardzo uciążliwych wymiotów zgłoś się do lekarza, gdyż mogą one prowadzić do odwodnienia, spadku masy ciała i niedokrwistości.
Może pojawiać się zarówno na początku ciąży (podwyższone stężenie progesteronu zwiotcza mięśnie przewodu pokarmowego) jak i w późniejszych miesiącach, kiedy powiększająca się macica uciska na żołądek i jelita. Może objawiać się uczuciem pieczenia za mostkiem, goryczy w ustach, odbijaniem a nawet kwaśnymi wymiotami.
Są wynikiem nadmiernego gromadzenia się gazów w żołądku i jelitach wskutek: oddziaływania progesteronu, który rozluźnia mięśnie gładkie, pośpiechu podczas jedzenia i picia (połykanie powietrza), małego wydzielania soku żołądkowego i enzymów trawiennych oraz fermentacji niektórych produktów w jelitach.
W ciąży występują bardzo często, ponieważ progesteron spowalnia proces trawienia oraz osłabia perystaltykę jelit poprzez zwiotczenie mięśni gładkich. Dodatkowo powiększająca się macica zaczyna uciskać na odbyt. Do zaparć przyczyniają się: niska aktywność fizyczna, dieta uboga w błonnik pokarmowy i fermentowane produkty mleczne oraz zbyt mała ilość wypijanych płynów.
Burza hormonów daje się we znaki nie tyko w I trymestrze. Pamiętaj, że nie jesteś sama. Jest wiele miejsc gdzie możesz się udać po wsparcie i profesjonalną wiedzę. Specjalnie dla kobiet w ciąży organizowane są zajęcia i tematyczne warsztaty, indywidualne spotkania z położnymi, konsultacje z dietetykiem . W grupie będzie Ci łatwiej dotrwać do tego najszczęśliwszego momentu, kiedy będziesz tulić w ramionach swoje maleństwo.
Do najczęstszych dolegliwości ciążowych należą nudności, wymioty, zgaga, wzdęcia i zaparcia. Często są związane ze zmianami hormonalnymi oraz uciskiem powiększającej się macicy na narządy wewnętrzne.
Nudności mogą pojawić się już w pierwszych tygodniach ciąży, często około 4. tygodnia. Najczęściej występują rano, ale mogą pojawiać się także w ciągu dnia, np. pod wpływem zapachów, stresu lub zmęczenia.
Pomocne może być jedzenie częstych, małych posiłków, zjedzenie lekkiej przekąski jeszcze przed wstaniem z łóżka, picie wody małymi łykami oraz unikanie ciężkostrawnych, smażonych i intensywnie pachnących potraw.
Sporadyczne wymioty zwykle nie są niebezpieczne, ale bardzo nasilone lub częste wymioty wymagają konsultacji z lekarzem. Mogą prowadzić do odwodnienia, spadku masy ciała i osłabienia organizmu.
Zgaga może wynikać z działania progesteronu, który rozluźnia mięśnie przewodu pokarmowego, oraz z ucisku powiększającej się macicy na żołądek. Objawia się pieczeniem za mostkiem, odbijaniem lub kwaśnym posmakiem w ustach.
Warto jeść częściej, ale mniejsze porcje, unikać jedzenia bezpośrednio przed snem, jeść powoli i ograniczać potrawy tłuste, ostre, smażone, słodycze, napoje gazowane, kawę oraz mocną herbatę.
Wzdęcia mogą być związane ze spowolnioną pracą przewodu pokarmowego, działaniem hormonów, połykaniem powietrza podczas szybkiego jedzenia oraz fermentacją niektórych produktów w jelitach.
Pomocne może być picie odpowiedniej ilości wody, zwiększenie ilości błonnika w diecie, jedzenie pełnoziarnistych produktów, warzyw, owoców, fermentowanych produktów mlecznych oraz regularna, bezpieczna aktywność fizyczna.
Informacje zawarte w tym artykule mają charakter ogólnoinformacyjny i edukacyjny. Nie zastępują one profesjonalnej porady medycznej, diagnozy czy leczenia. Zaleca się konsultację z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej konkretnych objawów, dolegliwości czy stanu zdrowia.