Zwierzęta domowe to nasi przyjaciele i członkowie rodziny. Ale czy wiesz, że nawet zadbany pies czy kot może przenosić pasożyty groźne dla człowieka?
O tym, dlaczego warto odrobaczać nie tylko pupili, ale i samych siebie, rozmawiamy z lekarzem internistką Anną Płaczkiewicz.
Odpowiedź brzmi: tak, w wielu przypadkach warto rozważyć profilaktyczne odrobaczanie również ludzi mieszkających ze zwierzętami. Odrobaczamy naszych pupili, a do odrobaczania samych siebie nie przywiązujemy zbyt dużej wagi. Pasożyty, którymi mogą zarazić nas psy i koty, to nie mit, tylko realne zagrożenie. Najlepszym przykładem jest toksokaroza – choroba wywoływana przez larwy glisty psiej lub glisty kociej , która może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, okulistycznych, a nawet ślepoty.
Dokładnie. Infekcje pasożytnicze bardzo często przebiegają bezobjawowo – zarówno u zwierząt, jak i u ludzi. Zwierzak może wyglądać na zdrowego, być zadbany, regularnie szczepiony, a mimo to rozsiewać jaja pasożytów w środowisku domowym: na sierści, w kale, na podłodze, legowisku. Szczególnie dotyczy to zwierząt wychodzących, ale nawet kot mieszkający w mieszkaniu może zarazić się glistą, jeśli np. właściciel wniesie jaja pasożyta na butach.
Przede wszystkim glisty , czyli Toxocara canis i Toxocara cati . Te pasożyty mogą trafiać do organizmu człowieka przez przypadkowe spożycie jaj glisty (które są wydalane z odchodami), spożywając posiłek brudnymi rękoma, po kontakcie z ziemią/piaskiem zanieczyszczonymi odchodami zwierząt (np. w piaskownicach, skwerach i parkach miejskich, ogródkach przydomowych oraz placach zabaw dla dzieci) lub jedząc nieumyte warzywa czy owoce. Ich larwy mogą przemieszczać się po organizmie i powodować poważne powikłania – od zmian w wątrobie po uszkodzenia siatkówki oka. Groźne są też tasiemce , np. Dipylidium caninum , przenoszone przez pchły oraz pierwotniaki, takie jak Giardia lamblia , która odpowiada za uciążliwe infekcje jelitowe.
Zdecydowanie dzieci – bo bawią się z pupilem na podłodze, wkładają ręce do buzi, często dzielą legowisko z psem czy kotem. Ale też osoby starsze, kobiety w ciąży, pacjenci z obniżoną odpornością, osoby chorujące przewlekle. U nich każda infekcja pasożytnicza może przebiegać ciężej i prowadzić do powikłań.
Zakażenia pasożytnicze często są bezobjawowe, ale mogą wystąpić: bóle brzucha, przewlekłe zmęczenie, swędzenie okolic odbytu, biegunki, zaparcia, zmiany skórne, spadek masy ciała. U dzieci dominują przewlekłe bóle brzucha, wyraźnie zmniejszone łaknienie, z czym wiązać można brak przyrostu masy ciała, a nawet jej utratę. Mogą także występować rozmaite wysypki, zwykle rozpoznawane jako uczuleniowe. U alergików zarażenie Toxocara bywa przyczyną nasilenia objawów alergii, np. atopowego zapalenia skóry czy astmy oskrzelowej. U dzieci bez alergii w wywiadzie mogą pojawić się objawy (wysypki, kaszel z dusznością), sugerujące takie podejrzenie. Wówczas warto wykonać badania diagnostyczne.
Podstawą jest badanie kału na obecność jaj pasożytów, najlepiej trzykrotne. W przypadku podejrzenia giardiozy – testy na antygeny Giardia. Można też wykonać testy serologiczne, np. w kierunku toksokarozy. U osób z objawami ogólnymi przydatna bywa też morfologia z oceną eozynofilii – ich podwyższony poziom może wskazywać na infekcję pasożytniczą.
Nie ma sztywnego harmonogramu, ale dla domowników psów i kotów rekomenduje się profilaktyczne odrobaczanie co 6–12 miesięcy, zwłaszcza jeśli w domu są dzieci. Warto też robić to po wykryciu pasożytów u zwierzęcia.
Higiena to podstawa! Mycie rąk po zabawie z pupilem, sprzątanie legowiska, odkurzanie dywanów, regularne kąpiele zwierząt i zabezpieczenie ich przed pchłami. Ale higiena nie zastąpi odrobaczania – to elementy, które muszą iść razem.
Po pierwsze: odrobaczaj regularnie zwierzęta – co 3 do 6 miesięcy. Po drugie zadbaj o zdrowie : rozważ badania i profilaktykę nie tylko u dzieci, ale także u siebie. Po trzecie: dbaj o higienę. I najważniejsze – kochaj swoje zwierzęta, ale mądrze. Ich obecność to ogromna wartość, ale też odpowiedzialność.
Dziękujemy za rozmowę
Informacje zawarte w tym artykule mają charakter ogólnoinformacyjny i edukacyjny. Nie zastępują one profesjonalnej porady medycznej, diagnozy czy leczenia. Zaleca się konsultację z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej konkretnych objawów, dolegliwości czy stanu zdrowia.