دربارهی این اثر، به قلم حامد بالنده میخوانیم: « لحظهای درنگ از درنگهایی کوچک و محو که آرام از لابهلای روزها گذشتهاند و در نغمهها نشانی از خود نهادهاند، جان گرفته است. این اثر از منظر مُدالْ برآمده از دستگاه شور و آوازهای ابوعطا و دشتی است، اما تابع ترتیب ردیفی گوشهها و تقدم و تأخر حاکم بر آنها نیست و آزادانه در فضای مُدال آنها سیر میکند، ولی میکوشد تا چرخهای منسجم را بیان کند».